Vrijwilligerswerk: ook voor zakelijke jongens

Foto14

Koning Willem-Alexander gebruikte een nieuw woord in de Troonrede: de participatiesamenleving. Een samenleving van mensen die zelf doen en meedoen.

In Stokhasselt brengen we dit in praktijk. Wijkbewoners staan aan het roer en professionals doen een stapje terug. Een serie portretten van mensen die het heft in handen nemen.

In 2010 verhuisde Jan Sulsters naar Tilburg-Noord. Een bijzondere stap. Want zijn hele leven woonde Jan in ‘t Goirke. Hij begon er Drogisterij Sulsters; jarenlang een begrip in Tilburg. Inmiddels is Jan helemaal ingeburgerd in Noord.

Als vrijwilliger levert hij zijn bijdrage. Wekelijks bezoekt Jan mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) in Stokhasselt en andere wijken van Noord. “Niemand hoeft me hiervoor te pluimen”, zegt Jan. “Eerlijk gezegd… ik sta er zelf van te kijken dat ik dit ben gaan doen. Had je me vijf jaar geleden getipt voor vrijwilligerswerk, dan had ik ‘nee’ gezegd. Vrijwilligerswerk is iets voor zorgzame mensen. Niet voor zakelijke jongens zoals ik. Zo dacht ik erover. Maar dat bleek niet te kloppen.”

Thuis bij mensen

Jan krijgt ruggensteun van José Couwenberg, coördinator Informele Zorg bij ContourdeTwern. “Ofwel vrijwillige thuishulp en buddyzorg”, aldus José die zorgt voor de beste match tussen cliënt en vrijwilliger. José: “Als vrijwilliger kom je bij mensen thuis. Je maakt een praatje en je biedt een luisterend oor. Of je gaat samen op pad. Het helpt. Jan bezoekt wekelijks een mijnheer van in de 80. Hij is erg vergeetachtig. Jan gaat met hem fietsen of iets anders doen. Fijn voor die mijnheer, maar ook voor zijn echtgenote. Als Jan er is, kan zij even op adem komen.”

Emoties

De beperkingen van mensen met NAH zijn divers. Bij elke cliënt die Jan bezoekt, is het net weer even anders. Jan: “Ik leer veel. En ik heb veel gehad aan de cursussen die ContourdeTwern biedt. In dit werk krijg je te maken met emoties. Bij de cliënten, maar ook bij jezelf. Hoe ga je daarmee om? En hoe laat je iemand in zijn waarde? Ook als die persoon je zes keer dezelfde vraag stelt, omdat hij vergeetachtig is. Ik vind het mooi werk. Mijn zakelijke aard komt me nog goed van pas hoor. Samen met José maak ik glasheldere afspraken. En ga ik met vakantie, dan kost het me geen moeite om mijn vrijwilligerswerk ‘thuis’ te laten. Nadien kom ik fris weer terug. ‘Mijn hoofd is leeg’, zeg ik dan tegen José. Vul het maar met verhalen van mensen in Stokhasselt die een bezoek hard nodig hebben.”

Foto: Jack Tummers