‘’ CATWALK ‘’

‘’ CATWALK ‘’

De maandelijkse column van Tami.

Het was nog vroeg toen ik op zaterdagmorgen op station Utrecht aankwam. Maar het was gemakkelijk te zien welke kant ik op moest. Ik hoefde op het station alleen maar te letten op onwaarschijnlijkheden in de menigte.

Als je goed keek zag je tussen de grijze jassen vreemde details; een jonge vrouw die een honkbalknuppel met zich mee zwaaide, meisjes bij wie boven de jaskraag pastelkleurige pruiken pronkten, jongens met een Hogwarts sjaal over de schouder geslagen.
Op de trappen buiten het station nam het aantal merkwaardige waarnemingen toe. Uit winterjassen piepten petticoats, vanonder keurige mantels zag je netkousen of soldatenlaarzen, of beide tegelijk.
Uiteindelijk, al lopend naar de beurs, nam de menigte toe en kon het niet meer verborgen blijven: berenpoten in plaats van broekspijpen, een vossenstaart die door een jassplit stak en attributen als hellebaarden of laserzwaarden, die vallen  vanzelf op. Temidden van de vreemde vogels liep ik naar de beurs.

 

Het was mijn eerste keer op de Dutch Comic Con. Ik had niemand van het gezin mee kunnen krijgen en ging er in mijn eentje heen. De beurs was nog geen uur open en het was nog lekker rustig. Bij de garderobe gingen alle jassen uit en werden de kostuums van de cosplayers helemaal zichtbaar. De een had er meer moeite voor gedaan dan de ander, en figuren uit Japanse games, TV series of strips bleken erg populair. Daarnaast waren er natuurlijk superhelden en -schurken, griezelfilmfans en fans van Harry Potter, en tenslotte waren er nog vroege Carnavalsvierders. En mensen zoals ik, die niet verkleed waren.
Ik besloot vlug alles te verkennen, zodat ik wist wat waar was, en dan later terug kon gaan naar wat ik beter wilde bekijken. De gaming area liet ik links liggen, maar de Freak Show, in een schemerige circustent, maakte me nieuwsgierig. Er waren bizarre figuren zoals de reuzenspin met de grijnzende mensenkop en het weesmeisje met de vier benen. Een woeste weerwolf brak los uit zijn kooi en viel de toeschouwers aan! Gelukkig betrof het een groep Zweinsteiners, die hem met hun toverstokken wist te bezweren. Dat was leuk, dat het publiek gewoon meespeelde.
Nu op weg naar het hoofdpodium. Ik passeerde de grote blauwe vogel uit Sesamstraat, die het hof werd gemaakt door een enorme dinosaurus. Bij de Catwalk wist ik een plek vooraan te bemachtigen, benieuwd naar de Cosplay wedstrijd. De eerste deelneemster was een zeer lange jonge vrouw, verkleed als elf of amazone. Ondanks haar weinig verhullende kleding leek zij nogal verlegen, ze liep de catwalk op, en heel snel weer af. Meer deelnemers volgden, piraten, Gothic Lolita’s, assasins, zij vormden het voorprogramma.
Daarna begon de echte wedstrijd, waarbij contestanten een act moesten opvoeren. Meestal in de vorm van een klein toneelstukje of een vechtscène. Het viel me op dat de meeste deelnemers er niet echt in slaagden in de huid van hun karakter te kruipen. Misschien dat de eis dat deelnemers zelf hun kostuum vervaardigd moesten hebben, daaraan debet was. Een goede kostuummaker is nog niet een goede acteur.
Carnavallers in Tilburg waren veel beter in het zich inleven in hun rol, vond ik. Maar toen bedacht ik dat dat misschien niet eerlijk was; lollig zijn is makkelijker dan drama acteren. De dronken piraat bracht het dan ook beter af op het podium, dan de manga held met zielenpijn. Het best vond ik de twee Japanse amazone prinsessen, die met hun trage, gestileerde manier van vechten, de spanning wisten op te bouwen.
Naderhand wandelde ik over de Comic Con om het publiek te bekijken. Wat voor mensen houden van cosplay? Fans van films, games en strips natuurlijk. En mensen die van spelen en van dromen houden. Die zo van verhalen houden, dat ze zelf gaan bedenken. Ik bevond me in goed gezelschap.

 

Kort voor sluitingstijd besloot ik te vertrekken om de drukte bij de treinen voor te zijn. Op weg naar de uitgang kwam ik de sterrenbox tegen, waar filmsterren in de B-categorie zaten, voor handtekeningen en foto’s. Tot mijn verbazing zag ik dat er een lange rij meisjes stond te wachten voor de tafel van de man die Chewbacca speelt in Star Wars. Dat is de rol van een groot, harig, grommend wezen. De acteur is gewoonlijk onherkenbaar in zo’n harig pak, hoe kwam het dan dat hij zo populair was bij de meisjes? Ik keek naar de andere tafeltjes; daar zaten oudere mannen, zoals de grijze acteur die de bootsman speelt van Captain Jack, in Pirates of the Caribbean. Ja, dan heb je als meisje toch liever Joonas Suotamo, de boomlange Finse acteur, die zonder zijn harige kostuum best aan te zien is.

Thuis vroeg Thomas: ‘En … Ga je de volgende keer ook verkleed?’

Tami

0 Reacties

Uw reactie: